Qvevri: gruzińskie wino z glinianych naczyń

Duże gliniane qvevri w kształcie jaja leżące na trawie przed murem, zdjęcie czarno-białe

Qvevri [kwew-ri], pisane też kvevri, to duże gliniane naczynie w kształcie jaja, w którym Gruzini robią wino, leżakują je i przechowują. Naczynie zakopuje się w ziemi, zwykle po samą szyjkę, a wnętrze pokrywa woskiem pszczelim. Do środka trafia sok razem ze skórkami, pestkami i szypułkami winogron. Z białych odmian powstaje tak wino bursztynowe, nazywane też pomarańczowym. W 2013 r. UNESCO wpisało robienie wina w qvevri na listę niematerialnego dziedzictwa ludzkości.

Metodologia - skąd te informacje
Opis metody i historii podajemy za UNESCO, gruzińską Narodową Agencją Wina, badaniem archeologów opublikowanym w PNAS w 2017 r. i przeglądem naukowym z czasopisma Agriculture z 2023 r. O winach bursztynowych piszemy za Decanterem, JancisRobinson.com i Wine Folly.
Czego NIE robimy: nie przypisujemy własnych punktów ani gwiazdek i nie układamy tego zestawienia według ocen. Na kartach części butelek pokazujemy oceny krytyków - zawsze z nazwiskiem krytyka i rocznikiem, którego ocena dotyczy, i nigdy jako naszą własną notę. Kolejność w tym zestawieniu od tych ocen nie zależy.
Ceny i dostępność pobierane na żywo z katalogu sklepu.

Jak powstaje qvevri

Qvevri lepi się ręcznie z miejscowej gliny, warstwa po warstwie. Według gruzińskiej Narodowej Agencji Wina na jedno naczynie potrzeba średnio trzech miesięcy. Wypalone qvevri od środka pokrywa się woskiem pszczelim, który uszczelnia większe pory w glinie.

Agencja podaje, że qvevri mają od kilkuset litrów do kilku ton pojemności, najczęściej 1-2 tony. Największe, z Kachetii, mieszczą 6-8 tys. litrów. Tradycyjne ośrodki ich wyrobu leżą w Kachetii, Imeretii i Gurii.

Gotowe naczynie zakopuje się w marani, czyli w piwnicy winiarskiej, zwykle po samą szyjkę. W zachodniej Gruzji, gdzie qvevri nazywa się też churi, zamknięte naczynia trzymano czasem nad ziemią.

Jak robi się wino w qvevri

Metod jest kilka i różnią się ilością wytłoków. W metodzie kachetyjskiej do qvevri trafia sok ze zmiażdżonych winogron razem ze wszystkimi wytłokami, czyli skórkami, pestkami i szypułkami. Po gruzińsku to czacza. Naczynie napełnia się mniej więcej do trzech czwartych. W czasie fermentacji wytłoki wypływają i tworzą na powierzchni czapę, którą zatapia się dwa razy dziennie. W zakopanym qvevri fermentacja przebiega w temperaturze około 13-15°C.

Potem winiarz zamyka naczynie, a białe wino zostaje na wytłokach do wiosny, czyli około 5-6 miesięcy. Czerwone spędza na skórkach mniej czasu. Źródła podają tu różne liczby: według Agencji średnio 7-10 dni, według Andrew Jefforda z Decantera około dwóch miesięcy.

W Imeretii i w Kartlii wytłoków jest znacznie mniej. W metodzie imereckiej dodaje się do soku tylko ich część, bez szypułek, więc wino ma mniej garbników i jest mniej cierpkie. Przegląd naukowy z 2023 r. mówi o mniej więcej jednej dziesiątej wytłoków, Agencja o najwyżej jednej trzeciej. W Kartlii wytłoków dodaje się podobnie mało, za to razem z szypułkami.

Najstarsze ślady wina i wpis na listę UNESCO

Gruzja ma najstarsze znane ślady wina zrobionego z samych winogron. W 2017 r. archeolodzy opisali w czasopiśmie PNAS osiem neolitycznych dzbanów z Gadachrili Gora i Shulaveris Gora, ok. 50 km na południe od Tbilisi. Wykryli w nich kwas winowy, a także jabłkowy, bursztynowy i cytrynowy. Dzbany pochodzą z lat ok. 6000-5800 p.n.e., czyli sprzed mniej więcej ośmiu tysięcy lat. Wcześniej za najstarsze uchodziły ślady z Iranu, z lat 5400-5000 p.n.e. Jeszcze starszy, z ok. 7000 r. p.n.e., jest napój z Chin, tyle że była to mieszanka winogron z ryżem, miodem i głogiem.

Dzbany tego typu mieściły ponad 300 litrów i miały około metra wysokości, a część zdobi ornament, w którym badacze widzą kiście winogron. Autorzy badania zaznaczają jednak, że nie wiadomo, czy te naczynia zakopywano. Pewne dowody na to, że wino robiono w zakopanych qvevri, pochodzą dopiero z epoki żelaza, z VIII-VII w. p.n.e. Narodowa Agencja Wina datuje jajowaty kształt qvevri już na III tysiąclecie p.n.e., więc w tej sprawie źródła się różnią.

W 2013 r. UNESCO wpisało starożytną gruzińską metodę robienia wina w qvevri na Listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości. Według opisu wpisu umiejętności związane z qvevri przechodzą w rodzinach z pokolenia na pokolenie, a marani uchodzi za najświętsze miejsce w domu.

Wino bursztynowe, czyli pomarańczowe

Wino bursztynowe powstaje z białych winogron, które fermentują razem ze skórkami, tak samo jak przy winie czerwonym. Tę samą kategorię nazywa się też winem pomarańczowym: termin „orange wine” ukuł w 2004 r. David Harvey z firmy Raeburn Fine Wines. Josko Gravner i większość gruzińskich winiarzy wolą jednak mówić „amber”, czyli bursztynowe.

Gravner, winiarz z włoskiego Friuli, odwiedził Gruzję w 2000 r., a rok później przeszedł w całości na qvevri. Według Jefforda gruzińskie wina bursztynowe mają głęboki kolor, wyraźne garbniki, niższą kwasowość i mniej owocu, a do jedzenia pasują świetnie. W aromacie win pomarańczowych Wine Folly wymienia suszone cytrusy, jabłko, orzechy, zioła i przyprawy.

Szczepy: rkatsiteli, mtsvane, kisi i saperavi

Według Wines of Georgia, biura promującego gruzińskie wino w USA, kraj ma ponad 500 rodzimych odmian winorośli, z czego około 40 uprawia się na skalę handlową. Najważniejsza pod względem powierzchni winnic jest biała rkatsiteli [rka-ci-te-li]. Z Kachetii, która według danych z 2018 r. dawała około 80% gruzińskiego wina, pochodzą też białe mtsvane kakhuri [mcwa-ne ka-chu-ri], kisi i khikhvi, a z Imeretii tsolikouri, tsitska i krakhuna.

Najczęściej sadzoną czerwoną odmianą jest saperavi [sa-pe-ra-wi]. Ma czerwony miąższ, a takie odmiany winiarze nazywają teinturier. Z saperavi powstały oba czerwone wina, które pokazujemy niżej.

Jak podawać wino z qvevri i do czego

Simon Woolf radzi w Decanterze, by lżejsze wina bursztynowe podawać w 10-12°C, a bardziej garbnikowe w 12-14°C albo cieplej. Wine Enthusiast podaje dla gruzińskich win z qvevri około 13-17°C, więc butelka prosto z lodówki będzie za zimna. Temperatury dla innych stylów zebraliśmy w osobnym przewodniku po temperaturach wina.

Woolf pisze też, że z winami bursztynowymi najlepiej obchodzić się „jak z Barolo” i dać im czas. Szeroki kieliszek, taki jak do czerwonego wina, to nasz wniosek z tej rady.

Kieliszek o dużej czaszytak, wino potrzebuje powietrzaKieliszek uniwersalnytak, też zostawia miejsceKieliszek do musującychnie, za wąski dla garbników
Schemat, nie skala. Simon Woolf radzi podawać wina bursztynowe tak jak Barolo: w szerokim kieliszku i bez pośpiechu.

Według Wine Folly wina pomarańczowe radzą sobie z wyrazistymi smakami, więc pasują do pikantnej kuchni azjatyckiej i indyjskiej, potraw fermentowanych, ryby z grilla, pieczonego kurczaka i wołowiny.

Gruzińskie wina w naszym sklepie

Słowo „Qvevri” mają w nazwie pierwsze dwie butelki, a kolejne dwie to gruzińskie wina z tych samych odmian.

Tamada Qvevri White 2015 to białe wytrawne wino z trzech odmian, o których piszemy wyżej: kisi, mtsvane i rkatsiteli. Nazwa wskazuje, że powstało w qvevri. Rocznik 2015 oznacza, że od zbioru minęło ponad dziesięć lat.

Czerwony odpowiednik poprzedniej butelki: ten sam rocznik i to samo słowo „Qvevri” w nazwie. Wino powstało z saperavi, najczęściej sadzonej czerwonej odmiany Gruzji. Obie butelki Tamady pozwalają porównać białe i czerwone wino z qvevri z jednego rocznika.

Colors of Georgia Vardisubani 2020 to białe wytrawne z mtsvane kakhuri i rkatsiteli, odmian opisanych wyżej. Metody produkcji tego wina nie znamy, dlatego nie łączymy go z qvevri.

Château Mukhrani Saperavi 2022 to czerwone wytrawne z saperavi. Tu również metody nie znamy. Obok czerwonej Tamady pokazuje saperavi z młodszego rocznika.

Białe wina fermentowane ze skórkami zebraliśmy w kategorii wina pomarańczowe.

Najczęstsze pytania

Qvevri czy kvevri - jak to się pisze?

Obie formy są w użyciu, bo to dwa łacińskie zapisy tego samego gruzińskiego słowa: UNESCO pisze qvevri, a angielska Wikipedia kvevri.

Czy wino z qvevri to wino z amfory?

W obu przypadkach chodzi o gliniane naczynia, ale qvevri to szczególny ich rodzaj: duże, jajowate, zakopane w ziemi i woskowane od środka. Amfory, w których fermentowano wino w starożytnym Egipcie, stały nad ziemią.

Czy każde wino z qvevri jest pomarańczowe?

Nie. W qvevri powstają też wina czerwone, na przykład z saperavi, i białe z niewielkim udziałem skórek, jak w metodzie imereckiej.

Czym wino bursztynowe różni się od pomarańczowego?

Niczym, to dwie nazwy tej samej kategorii. Termin „orange wine” powstał w 2004 r., a większość gruzińskich winiarzy woli mówić „amber”, czyli bursztynowe.

Jak długo wino leży na skórkach w qvevri?

W metodzie kachetyjskiej białe wino zostaje na wytłokach do wiosny, około 5-6 miesięcy, a w imereckiej wytłoków jest znacznie mniej. Czerwone wino leży na skórkach krócej: zależnie od źródła od 7-10 dni do około dwóch miesięcy.

Czy Gruzja to kolebka wina?

Gruzja ma najstarsze znane ślady wina z samych winogron, sprzed około ośmiu tysięcy lat. Pewne dowody robienia wina w zakopanych qvevri pochodzą jednak dopiero z epoki żelaza, czyli z VIII-VII wieku p.n.e.

W jakiej temperaturze podawać wino z qvevri?

Lżejsze wina bursztynowe w 10-12°C, bardziej garbnikowe w 12-14°C albo cieplej, nawet do około 17°C, więc prosto z lodówki będą za zimne.

Źródła

Sprzedaż alkoholu wyłącznie osobom pełnoletnim. Oferta dla osób 18+.

Więcej takich odpowiedzi
Krótko o winie, bez egzaminu - na Instagramie, TikToku i YouTube.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *