Sangiovese to najważniejszy czerwony szczep Włoch i podstawa Chianti, Brunello di Montalcino oraz Vino Nobile di Montepulciano - trzech win, które smakują różnie, choć powstają z tych samych winogron.
Jak smakuje Sangiovese?
Wiśnia, suszona śliwka, skórka pomarańczy, liść herbaty i zioła, a z wiekiem skóra, tabaka i truflowa nuta. Charakterystyczne są wysoka kwasowość i wyczuwalna, sucha tanina - dlatego Sangiovese rzadko bywa winem do samodzielnego sączenia, a niemal zawsze winem do stołu. Kolor jest jaśniejszy, niż sugeruje intensywność smaku.
Czym różnią się Chianti, Brunello i Vino Nobile?
Chianti Classico to Sangiovese w wersji codziennej i najbardziej owocowej, z minimum dwunastu miesięcy dojrzewania. Brunello di Montalcino powstaje wyłącznie z Sangiovese, dojrzewa minimum pięć lat i jest najpoważniejszą, najdłużej żyjącą wersją. Vino Nobile di Montepulciano leży pomiędzy nimi, z dwuletnim minimum dojrzewania.
Do czego podać Sangiovese?
Do kuchni włoskiej i wszystkiego z pomidorami - kwasowość wina odpowiada kwasowości sosu, dlatego to połączenie działa lepiej niż jakiekolwiek inne. Do makaronu z ragù, pizzy, bistecca alla fiorentina, dziczyzny i pecorino. Brunello zasługuje na pieczone czerwone mięso i dłuższą dekantację.
Które Sangiovese kupić na początek?
Na pierwsze spotkanie ze szczepem najlepiej sprawdza się Chianti Classico - pokazuje charakterystyczną wiśnię i kwasowość, nie wymagając dekantacji ani wieloletniego czekania. Vino Nobile di Montepulciano to naturalny kolejny krok, o pełniejszej strukturze. Brunello di Montalcino warto zostawić na moment, gdy wysoka tanina przestanie zaskakiwać, i podawać je do wyraźnie tłustszych potraw.
