Pinot Grigio i Pinot Gris to ten sam szczep w dwóch zupełnie różnych stylach - i to jest jedyna rzecz, którą trzeba o nim wiedzieć przed zakupem. Włoski Pinot Grigio jest lekki, cytrusowy i wytrawny; alzacki Pinot Gris bywa gęsty, korzenny i półwytrawny. Ta sama winorośl, dwie różne butelki do dwóch różnych kolacji.
Jak smakuje Pinot Grigio?
W wersji włoskiej: zielone jabłko, gruszka, limonka, migdał w finiszu, czasem nuta świeżo skoszonej trawy. Ciało lekkie, kwasowość średnia, alkohol 12-13%. To wino celowo powściągliwe - nie ma go dużo, ale nie ma też w nim nic, co przeszkadza. W wersji alzackiej (Pinot Gris) dochodzi miód, suszona morela, imbir i dym, a ciało robi się pełne.
Do czego podać Pinot Grigio?
Do wszystkiego, co lekkie i słone: ryby z grilla, owoce morza, sałatki z kozim serem, prosciutto, risotto z warzywami. To także najbezpieczniejszy wybór na aperitif, gdy nie wiadomo, co kto lubi. Podawać schłodzone do 8-10 stopni. Alzacki Pinot Gris znosi cieplejsze podanie i mocniejsze dania - kaczkę, wieprzowinę, kuchnię azjatycką.
Pinot Grigio czy Sauvignon Blanc?
Jeśli szukasz wina, które nie narzuca się smakiem - Pinot Grigio. Jeśli chcesz wyrazistego aromatu agrestu, trawy i grejpfruta - Sauvignon Blanc. Pinot Grigio jest winem tła, Sauvignon Blanc winem pierwszego planu.
