Grenache [gre-nasz], po hiszpańsku garnacha [gar-na-cza], to czerwony szczep z Hiszpanii, najpewniej z Aragonii. Do Francji trafił w średniowieczu, a według danych OIV za 2015 rok mieścił się w pierwszej dziesiątce najczęściej uprawianych odmian świata. Wśród czerwonych odmian Hiszpanii ustępuje tylko tempranillo, a w Dolinie Rodanu żadnej nie sadzi się częściej. Na Sardynii nazywa się cannonau i genetycznie jest tym samym szczepem.
Gdzie rośnie grenache?
Grenache lubi upał, suszę i ubogie gleby, a we Francji i w Hiszpanii leży 87% jego światowych winnic. Na południu Doliny Rodanu uchodzi za króla odmian: to główny szczep Châteauneuf-du-Pape [sza-to-nef dü pap], Gigondas i różowego Tavel. W Hiszpanii rośnie między innymi na stromych zboczach Prioratu i na wschodzie Rioji. Najstarsze wciąż owocujące winnice grenache na świecie leżą w australijskiej Barossie, a ich krzewy posadzono pod koniec XIX wieku.
Jak smakuje grenache?
Pachnie truskawką i maliną, suszonym tymiankiem i rozmarynem, czasem różą albo fiołkiem. Jasna barwa i drobne garbniki potrafią zmylić: dojrzały grenache z południa Rodanu rzadko ma mniej niż 15% alkoholu, a przy umiarkowanej kwasowości daje wino krągłe i pełne. Lżejsze bywają głównie wina różowe, na przykład z Prowansji i Nawarry, oraz proste czerwone. W kupażach łączy się go z syrah i mourvèdre, a australijski skrót GSM oznacza grenache, shiraz i mataro, czyli mourvèdre.
Do czego podać grenache?
Czerwone Châteauneuf-du-Pape podaje się w 16-18°C do duszonej wołowiny, steku z pieprzem, zająca, sarniny albo risotto z grzybami. Różowe Tavel, schłodzone do około 10°C, pasuje do wędlin, karczochów i dań z grilla. Słodkie Banyuls z Roussillon, wzmacniane alkoholem, to wino do deserów czekoladowych, podawane w 14-15°C. Grenache sprawdza się też przy grillowanych mięsach, dziczyźnie i łagodnym curry.
